Rengârenk Ormanda Kaybolan Ses

Rengârenk Orman’da yaşayan herkes güzel bir ses çıkarırmış. Kuşlar melodiler, rüzgâr fısıltılar, sincaplar ritim, kurbağalar şarkılar…

Bir sabah orman uyanmış ve herkes şok içinde kalmış:
Ormanın sesi yok olmuş!

Küçük tavşan Lüpi, duyduğu sessizlikten ürpermiş ama hemen harekete geçmiş.

Ormanda dolaşıp sesleri dinlemiş ama hiçbir şey yokmuş.
Ağaçlar sessiz, yapraklar sessiz, dere bile sessizmiş.

Lüpi önce kurbağalara gitmiş.
— “Gölden bir ses çıkmadı mı?”
Kurbağalar:
— “Hayır! Sanki ses korkup kaçmış!”

Sonra kuşlara gitmiş.
— “Siz bir şey duydunuz mu?”
Kuşlar:
— “Dün gece hafif bir uğultu vardı ama sonra kayboldu.”

Lüpi cesaretle ormanın derin mağarasına girmiş. İçeride hafif bir mırıltı duymuş.
Meğer ormanın sesi yorulduğu için dinlenmeye çekilmiş!

Lüpi yaklaşmış:
— “Seni çok özledik. Orman sensiz eksik. Hadi geri dön.”

Ses gülümsemiş ve demiş ki:
— “Madem beni istiyorsunuz, dönüyorum!”

O anda mağara rengârenk ışıklarla dolmuş. Ses Lüpi’nin yanında nefes gibi dolaşarak ormana geri dönmüş.

Orman yeniden şenlenmiş.

Mesaj:

Her varlığın bir değeri vardır; birlikte daha güçlüyüz.