Gökyüzü Postacısı Lolin

Gökyüzünün en yükseklerinde, pamuk şekerine benzeyen bembeyaz bulutların arasında küçük bir kuş yaşarmış: Lolin. Lolin’in tüyleri gök mavisiymiş, kanatları kısacıkmış ama çok tatlı bir parlaklığı varmış. Gökyüzündeki bulutların ona verdiği özel bir görevi varmış: “Gökyüzü Postacısı” olmak.

Bulutlar bazen insanların dileklerini taşır, bazen çocukların rüyalarını süsler, bazen de gökyüzü şehirleri arasında mesaj gönderirlermiş. Bu mesajları dünyaya ulaştırma görevi de Lolin’e verilmiş.

Ama bir sorun varmış…

Lolin, gökyüzündeki büyük kuşlara göre çok daha yavaş uçuyormuş. Diğer kuşlar buluttan buluta atlayarak rüzgârla yarışırken, Lolin bazen geride kalıyormuş. Bu da onu çok üzüyormuş.
“Keşke ben de onlar gibi hızlı olsam,” dermiş kendi kendine.

Bir sabah, bulutlar gökyüzünde hızlıca hareket etmeye başlamış. Görünüşe göre önemli bir şey oluyormuş.
Büyük Bulut, gür bir sesle:

— “Lolin! Buraya gel küçük dostum!” diye seslenmiş.

Lolin kanatlarını çırparak bulutun yanına uçmuş.

— “Buyurun Büyük Bulut?”

— “Geceden beri bir dilek feneri kayıp. Bir çocuğun dileği içinde saklı. Onu bulup güvenli bir yere ulaştırmamız gerek. Bu görev sana emanet.”

Lolin önce heyecanlanmış, sonra korkmuş.

— “Ama… ama ben çok hızlı değilim ki…”

Bulut yumuşak bir sesle:

— “Hız değil, kararlılık önemlidir. Sen yaparsın Lolin.”

Lolin derin bir nefes almış ve görevi kabul etmiş.
Gökyüzü aniden kararmaya başlamış. Rüzgâr sert esiyor, yağmur damlaları Lolin’in tüylerine çarpıyormuş.

Ama Lolin kararlıymış.

Gökyüzünün en karanlık yerlerine doğru uçmaya başlamış. Altında şimşekler çakar, üstünde bulutlar dev gibi kabarırken o hiç pes etmemiş.

Sonunda bir ışık görmüş. Karanlığın içinde titreyen turuncu bir fener!

Fakat bir sorun varmış: Fener rüzgâr tarafından savruluyor, aşağı yukarı hareket ediyormuş. Lolin kanatlarını hızlı hızlı çırpmış, rüzgâra karşı ilerlemeye çalışmış. Rüzgâr onu geri savurmuş ama Lolin vazgeçmemiş.

En sonunda feneri yakalamayı başarmış! Kanatları yorulmuş, nefesi kesilmiş ama gözleri parlıyormuş.

Bulutların arasından dönünce hepsi alkışlamış.
Büyük Bulut gururla:

— “Lolin, sen gökyüzünün en kararlı postacısısın!” demiş.

O günden sonra Lolin hızını değil, cesaretini önemsemiş.

Mesaj:

Azim ve cesaret, fiziksel özelliklerden daha değerlidir.