Aras bir gece uyurken odasında minik bir tıkırtı duydu. Yatağından doğrulduğunda, yerde titreyen minicik bir ışık topu gördü.
Lir adındaki bu ışık, korkuyla sarsılıyordu.
— “Gölge gördüm! Gölge peşimde!” diye ağlıyordu.
Aras şaşırmıştı:
— “Sen ışıksın… Gölge senden nasıl korkutabilir ki?”
Lir hıçkırarak:
— “Ben birazcık parlarım… Ama çok parlayınca gölgeler beliriyor. O yüzden kendimi saklıyorum.”
Aras, Lir’i eline aldı.
— “Gölge senin düşmanın değil. Gölge, sen parladığın için var. Sen olmadan o da olmaz. Gölge aslında senin oyun arkadaşın.”
Lir bunu hiç düşünmemişti. Aras ona küçük bir deneme yapmalarını önerdi.
Lir hafifçe parladı. Arkasında küçük bir gölge oluştu.
Aras gülümsedi:
— “Bak! Seni takip ediyor çünkü sensiz olamaz. O yüzden güçlü olan sensin.”
Lir titremeyi bıraktı. Daha da parladı… daha da… Tüm oda sıcak bir ışıkla doldu.
Aras mutlulukla gözlerini kısmak zorunda kaldı.
Lir artık korkmuyordu.
— “Ben ışığım ve parlamaktan korkmayacağım!” dedi.
Sabah olduğunda Aras yüzünde bir gülümsemeyle uyandı.
VERİLEN MESAJ
Kendini olduğun gibi kabul ettiğinde, korkuların seni güçlendirir. Işık gölgeyle birlikte var olur.
Gölgeden Korkan Işık
