Anadolu’nun bereketli tepelerinin arasında, rüzgârın hafifçe buğday başaklarını okşadığı küçük bir köy vardı: Gülistan Köyü. Bu köyde, neşeli, meraklı ve kalbi pırıl pırıl bir çocuk yaşardı: Elif. Elif’in en yakın arkadaşı ise her yere onunla gelen minik, beyaz tüylü kedisi Pamuştu.
Bir sabah, Elif okul yolunda annesinin sık sık söylediği bir sözü hatırladı:
“İnsanlara merhamet etmeyene Allah merhamet etmez.”
Bu söz, Peygamber Efendimizin (s.a.v.) hadislerinden biriydi ve Elif’in kalbinde bir ışık gibi parlıyordu.
🌿 Köyde Bir Sorun Baş Gösteriyor
Gülistan Köyü’ne son günlerde tatlı fakat biraz huysuz bir misafir gelmişti: Yaren Teyze’nin keçisi Maviş. Maviş, canı sıkıldığında komşuların bahçelerine giriyor, çiçekleri yiyor, kapıları tıklatıyor, hatta bazen çamaşır iplerine bile karışıyordu!
Köylüler bu yüzden biraz kızgındı. Özellikle Hasan Amca, “Bir daha bahçeme girerse onu köy meydanına bağlarım!” diyerek söylenip duruyordu.
Elif bunları duyunca içi burkuldu. Çünkü Maviş’in kötü niyeti yoktu, sadece oyun oynamayı seven bir keçiydi.
🐐 Maviş Kayboluyor
Bir akşamüstü köyde telaş başladı.
Yaren Teyze koşarak meydanda bağırdı:
— “Maviş kayboldu! Her yere baktım, yok!”
Köylüler önce biraz umursamaz davrandı.
“Belki de iyi olur, kimseye zarar vermez artık,” diyenler bile oldu.
Elif ise böyle düşünmüyordu.
Kalbinde merhametin sıcaklığı vardı.
Hemen arkadaşlarını topladı: Ali, Ayşe ve küçük Mehmet.
— “Hadi, Maviş’i bulalım! O da Allah’ın bir canı. Ona merhamet etmezsek, biz nasıl merhamet bekleriz?”
Çocuklar hep bir ağızdan:
— “Evet!” diyerek Elif’in peşine takıldılar.
🏞️ Ormanda Bir Ses
Akşam güneşi dağların ardına çekilirken çocuklar ormanın girişine geldiler.
Birden, uzaklardan ince bir meeeeee sesi geldi.
— “Bu Maviş’in sesi!” diye bağırdı Mehmet.
Çalıların arasından geçtiler, dikenli dalları kaldırdılar ve sonunda Maviş’i buldular.
Zavallı keçinin ayağı bir dala dolanmıştı. Gözleri korku doluydu.
Elif hemen diz çöküp yumuşak bir sesle konuştu:
— “Korkma Maviş, biz geldik.”
Çocuklar dikkatlice dalları kaldırdı ve keçiyi kurtardı. Maviş özgür kalınca sevincinden zıpladı, sonra Elif’in yanaklarını yaladı.
🤝 Köye Dönüş ve Büyük Ders
Çocuklar Maviş’i köye getirdiğinde, Yaren Teyze gözyaşları içinde teşekkür etti.
Bunu gören Hasan Amca bile yumuşadı:
— “Ben Maviş’e kızmıştım ama… Siz çocuklar bize merhametin ne olduğunu hatırlattınız.”
Elif gülümsedi:
— “Biz sadece Peygamber Efendimizin sözünü tuttuk:
‘İnsanlara merhamet etmeyene Allah merhamet etmez.’”
Köy halkı bu sözü tekrar tekrar düşünmeye başladı.
O günden sonra herkes birbirine ve hayvanlara daha şefkatli davranmaya gayret etti.
Ve Gülistan Köyü, merhametin ışığıyla eskisinden de güzel bir yer oldu.
#MasalCennetim
#ÇocukMasalları
#MerhametMasalı
#İslamiMasallar
#GüzelAhlak
#HadisliMasallar
#AnadoluMasalları
#İyilikÖğretir
#ElifleMaviş
#ÇocuklarİçinMasallar
Merhametin Işığı – Bir Anadolu Masalı Masal
