Uzak Anadolu yaylalarının serin rüzgârlarının estiği, kır çiçeklerinin renk renk açtığı Gönülbağı Köyü’nde tatlı mı tatlı, iyilik dolu bir çocuk yaşardı: Yusuf. Yusuf, her sabah güneş doğarken köyün küçük köprüsünde durur, kuşların cıvıltısını dinlemeyi çok severdi.
Yusuf’un en yakın dostu ise, kulakları yamuk olduğu için herkesin “Yumoş” dediği minik, sevimli bir tavşandı. Yusuf nereye gitse, Yumoş peşinden zıplayarak giderdi.
Köyde herkes Yusuf’u severdi ama bir kişi hariç: Hırçın Mehmet. Mehmet, ismi gibi biraz sertti; bazen çocuklara bağırır, bazen hayvanları kovar, bazen de oyunları bozardı. Köylüler ona kızsa da bir türlü değişmiyordu.
Bir gün Yusuf’un dedesi ona güzel bir nasihat verdi:
— “Evladım, Peygamberimiz (s.a.v.) buyuruyor ki: ‘İnsanlara merhamet etmeyene Allah da merhamet etmez.’ Bunu unutma. Ne olursa olsun merhametli ol.”
Yusuf, bu sözü kalbinin en güzel köşesine yerleştirdi.
🌧️ Kasvetli Gün ve Kayıp Çocuk
Bir sabah köyü kara bulutlar kapladı. Yağmur hızla yağmaya başladı. Çocuklar hemen evlerine kaçtı. Tam o sırada felaket bir haber yayıldı:
— “Mehmet kaybolmuş!”
Meğer yağmurdan kaçarken ormana doğru koşmuş, ayak izleri de yağmurla silinmişti. Köylüler telaşla birbirine bakıyor ama kimse dışarı çıkmaya cesaret edemiyordu.
Yusuf’un kalbi sızladı.
Yumoş’a baktı ve fısıldadı:
— “Merhamet zamanı…”
Hemen dedesinin bastonunu aldı, pelerinini giydi ve ormana doğru yürüdü.
🌲 Ormanda Arayış
Orman çam kokuyordu ama karanlıktı. Yusuf ve Yumoş dikkatle ilerledi.
Bir süre sonra uzaktan titrek bir ses geldi:
— “Yardım edin…”
Bu, Mehmet’in sesiydi!
Yusuf koşarak sese doğru gitti. Mehmet, büyük bir taşın yanında ıslanmış ve üşümüş şekilde oturuyordu. Ayağı da burkulmuştu.
Mehmet gözlerini kaldırıp Yusuf’u görünce beklemediği bir şey söyledi:
— “Neden… neden bana yardım ediyorsun? Ben sana hep kötü davrandım.”
Yusuf elini uzattı:
— “Çünkü merhamet edene Allah merhamet eder. Hem herkes hata yapar. Sen de iyileş.”
Mehmet’in gözleri doldu. İlk kez biri ona böyle şefkat göstermişti.
🏡 Köyde Bir Değişim Başlıyor
Yusuf, Mehmet’i sırtına aldı ve Yumoş önlerinde zıplayarak yolu gösterdi. Köylüler Yusuf’u Mehmet’le birlikte görünce sevinçle koştu.
Mehmet, utangaç bir sesle:
— “Yusuf beni kurtardı… Bana merhamet etti.”
O günden sonra Mehmet değişmeye başladı.
Hayvanlara yiyecek verdi, çocukların oyunlarına katıldı, kimseye bağırmadı.
Köyün muhtarı şöyle dedi:
— “Bir merhamet, koskoca bir kalbi değiştirdi.”
Yusuf gülümsedi ve dedesinin sözünü tekrarladı:
“İnsanlara merhamet etmeyene Allah da merhamet etmez.”
Ve Gönülbağı Köyü’nde merhametin pınarı hiç kurumadı.
#MasalCennetim
#ÇocukMasalı
#İslamiMasal
#MerhametMasalı
#HadisliMasallar
#GüzelAhlak
#MerhametEdenMerhametBulur
#YusufVeYumoş
#EğiticiMasallar
Merhamet Pınarı – Hadisli Çocuk Masalı
