Nasrettin Hoca bir gün bahçesine bir ceviz ağacı diker. Her gün suyunu verir, toprağını havalandırır, dallarını okşar gibi sever. Köydeki çocuklar merakla sorar:
— “Hoca’m, bu kadar uğraşıyorsun ama ağaç çok yavaş büyüyor. Ne zaman ceviz verecek?”
Hoca gülümser:
— “Evlatlar, acele eden yemeğini çiğ yer. Ağaç da insan gibidir, büyümek için zamana ihtiyaç duyar.”
Çocuklardan biri sabırsızlanır:
— “Ama biz hemen ceviz istiyoruz!”
Hoca düşünür, sonra göz kırpar:
— “O zaman bugün size sabrın cevizi olsun.”
Çocuklara birer tane ceviz verir.
— “Ağaç gibi sabırlı olursanız, merak etmeyin, bu bahçe bir gün cevizle dolar.”
Ve gerçekten de yıllar sonra, o ağaç köyün en gölgeli ve en bereketli ağacı olur.
Nasrettin Hoca ve Sihirli Ceviz Ağacı
