Rüzgârla Dost Olan Yaprak
Sonbahar zamanıymış. Büyük bir çınar ağacında Lila adında sarı bir yaprak yaşarmış. Rüzgâr estiğinde yapraklar uçmaktan korkarmış ama Lila en çok korkanmış.
Bir gün rüzgâr hafifçe esmiş ve şöyle demiş:
“Lila, uçmak ister misin?”
Lila titremiş:
“Düşerim diye korkuyorum…”
Rüzgâr yumuşak bir sesle:
“Ben seni taşırım,” demiş.
Lila sonunda cesaretini toplamış ve daldan ayrılmış. Rüzgâr onu öyle nazik taşımış ki Lila havada dönüp dans etmiş.
Gölün üzerinde süzüldüler, çiçeklerin yanından geçtiler, bir sincap Lila’ya el salladı, çocuklar Lila’yı görünce “Ne güzel bir yaprak!” diye mutlu oldu.
Lila, uçmanın korkutucu değil, harika bir macera olduğunu anlamış.
Rüzgâr son kez usulca esmiş:
“Hadi Lila, seni yumuşacık çimlere indireyim.”
Lila huzurla yere konmuş.
O günden sonra Lila korkularıyla değil, cesaretiyle hatırlanmış.
Özet
Düşmekten korkan yaprak Lila, rüzgâra güvenip havada dans eder. Yeni yerler görür, güzel bir yolculuk yaşar ve korkuların bazen bizi güzelliklerden uzak tuttuğunu fark eder.
Vermek İstediği Mesaj
Korkular yenildiğinde maceralar başlar.
Güvenmek ve cesaret etmek yaşamı güzelleştirir.
Rüzgârla Dost Olan Yaprak.
